Eguileta explicou como a arqueoloxía municipal nace vinculada ao urbanismo e á ordenación do territorio. A Lei de Patrimonio Histórico Español de 1985 foi decisiva ao recoñecer o patrimonio arqueolóxico como ben público, obrigando a incluílo nos PXOMs e inventarios municipais. Isto deu lugar á creación de gabinetes de arqueoloxía, responsables de protexer e xestionar estes bens. Subliñou a importancia da arqueoloxía preventiva, que substitúe en boa medida á de urxencia, aplicando niveis de cautela ás obras segundo a terra que se remova. Destacou que os catálogos son documentos vivos, que deben incorporar novos achados, así como a necesidade de protexer núcleos históricos e camiños tradicionais. Finalmente, insistiu na colaboración entre administración, arqueólogos municipais e empresas profesionais para garantir unha xestión eficaz do patrimonio.