Georges-Louis Leclerc, conde de Buffon (1707–1788), foi un naturalista francés nacido en Montbard (Borgoña), recoñecido como un dos principais precursores da bioloxía moderna e da teoría evolutiva. Tras estudar Matemáticas, Botánica e Medicina, destacou polos seus traballos sobre cálculo de probabilidades e pola súa monumental Histoire Naturelle, générale et particulière, publicada entre 1749 e 1780, obra na que formulou ideas innovadoras sobre a continuidade entre especies e o papel do medio na transformación dos seres vivos, opoñéndose ao sistema taxonómico de Linneo. A súa teoría da “dexeneración” das especies, mal interpretada por contemporáneos como Franklin, Jefferson e Humboldt, anticipa no fondo conceptos próximos á evolución e á epixenética moderna. Buffon tamén estimou, con audacia para o seu tempo, que a Terra tiña uns 75.000 anos. A súa obra, continuada por Lacépède, converteuse nun auténtico éxito do século XVIII, con máis de 40 tomos e numerosas traducións. Entre elas destaca a versión castelá realizada por José Clavijo y Fajardo (1785–1805), conservada en 21 volumes no Museo Arqueolóxico Provincial de Ourense, encadernados en pel. Considerada a publicación científica máis influente da súa época, a Historia Natural superou en difusión as de Voltaire e Rousseau e consolidou a Buffon como unha das figuras centrais da historia das ciencias naturais.