Tapa de xerra de bronce con apéndice superior ou pomo en posición central, para permitir a súa apertura e peche e con orificio para a unión mediante bisagra á boca do recipiente. Nesta zona de unión coa boca ou zona proximal presenta forma de corazón, mentres que no extremo oposto ou distal a súa morfoloxía é rectangular, ao tempo que algunha acanaladura trasversal incisa actua como elemento decorativo.

Alfinete de pequeno tamaño e factura moi simple, formado por un vástago de sección circular con cabeza cónica e de grosor decrecente cara á punta.

Placa de forma ultrasemicircular tipo pelta, decorada con motivos calados de volutas, dúas liñas incisas paralelas e tres pequenos apéndices de remate. No reverso leva dous botóns cadrados que serven para unila á correa de coiro.

Anel de sección semicircular cunha prolongación na parte superior formada por un rectángulo calado e un apéndice semicircular que constitúe o paletón da chave.

Fragmento de soporte ou pé de sítula anelado co pé en forma de pata e rematado co pezuño dun ungulado, para ir soldado ao recipiente.

Posible gancho para un pasador dun sistema de peche.Trátase dunha peza feita a partir dunha barra martelada e pregada sobre si mesma. Está aplanada en sentido horizontal na zona da cabeza ou aro e en sentido vertical co respecto ao seu eixe. A fractura nas follas parece coincidir coa posición do buraco para os cravo de suxeición.

Asa móbil de sítula realizada a partir dunha lámina de metal curvada con decoración incisa punteada. O puntillado está disposto nun zigzag ou triángulos alternos que percorren ámbalas dúas caras, con pequenas liñas de tres puntos perpendiculares aos vértices dos devanditos triángulos.

Aplique de asa de sítula, formado por un espello circular cun mascarón, case desaparecido, toucado con coroa de raios. O conxunto complétase cun traveseiro en forma de media cana, adornado con dúas molduras, con incisións verticais, rematando nunha argola, na que iría colgada a asa.

Cravo de cabeza cuadrangular e vástago de sección circular, coa punta roma, posiblemente fracturada.

Estilo realizado sobre unha variña de bronce de sección circular, formada por cinco segmentos decorados por triángulos facetados, delimitados por bandas transversais molduradas mediante liñas incisas.

O seu extremo distal - fracturado - terminaría nunha punta de ferro afiada, mentres o proximal remata nunha espátula rectangular cos lados maiores cóncavos.