Fragmento de asa de xerra en forma de >, de sección ondulada, que conserva o dedil ou asideiro para o dedo polgar. Fáltalle a parte inferior da asa, posiblemente rematada nun medallón. Este tipo de asa é moi común en xerras de corpo piriforme, estilizado e con base circular plana.

Instrumento composto por un vástago fusiforme, decorado na zona media mediante liñas incisas paralelas, perpendiculares ao eixe, a ambos lados dunha cenefa cun motivo de triángulos. Remata en punta nun dos extremos e no oposto nunha culleriña plana que perdeu boa parte da materia.

Placa de cinto rectangular, calada, decorada cunha serie decorativa composta por cinco arquiños de ferradura lonxitudinais, cun recorte triangular na unión da cada arco para resaltar o grosor da arcada. O sistema de enganche coa fibela realízase por medio dunha bisagra de dous aneis, un deles perdido. Completan a peza dous botóns a modo de remaches na parte posterior para fixar a peza ao coiro que formaría o cinto.

Fragmento de soporte para recipiente, de sección rectangular e forma circular. Reforzase cuns saíntes (tres neste anaco) de sección rectangular a modo de pés para un mellor apoio.

Placa de broche de cinto de forma rectangular, decorada cun motivo calado de estilizacións de roleos vexetais, enmarcada por un friso de SSS nos lados maiores e flanqueada nos extremos por liñas incisas. A unión da placa á fibela realizaríase por medio dunha bisagra, como pon de manifesto a presenza de catro soportes anelados. Non conserva a fibela que é de supor sería de forma trapezoidal tipo "cornuda", dada a tipoloxía da placa. Dous botóns no reverso servirían para fixala á correa de coiro.

Tapa de caixa para selo formada por unha placa plana en forma de lágrima ou folla, decorada con círculos concéntricos esmaltados en cor vermella. A unión coa caixa -non conservada- faríase por medio da bisagra que mostra no extremo redondeado; a peza estréitase no extremo oposto e remata nun pequeno botón que leva na cara interna un pivote que funcionaría como sistema de peche.

Cama circular recortada nunha prancha de bronce. Mostra no perfil exterior unha serie de dixitacións e na parte central unha decoración calada por medio de doce raios. A perforación pola que pasan os canóns do filete, dos que penden as argolas para pasar as rendas, sitúase no centro, enmarcada por unha moldura na que se observan sinais de uso e desgaste. O enganche do montante que unía o freo á cabezada está roto, aínda que pola súa disposición debía ter forma trapezoidal.

Tapa de xerra de bronce con apéndice superior ou pomo en posición central, para permitir a súa apertura e peche e con orificio para a unión mediante bisagra á boca do recipiente. Nesta zona de unión coa boca ou zona proximal presenta forma de corazón, mentres que no extremo oposto ou distal a súa morfoloxía é rectangular, ao tempo que algunha acanaladura trasversal incisa actua como elemento decorativo.

Alfinete de pequeno tamaño e factura moi simple, formado por un vástago de sección circular con cabeza cónica e de grosor decrecente cara á punta.

Placa de forma ultrasemicircular tipo pelta, decorada con motivos calados de volutas, dúas liñas incisas paralelas e tres pequenos apéndices de remate. No reverso leva dous botóns cadrados que serven para unila á correa de coiro.