É un retrato de busto, de pequenas dimensións e formato ovalado, algo habitual no arquetipo de retrato burgués galego do romanticismo, e Paz é retratado á idade de vinte e nove anos, en posición lixeiramente terzada -case frontal- ante un fondo neutro; sobre o peito leva a medalla de catedrático. É unha obra moi académica, formal, na que a fidelidade ao retratado é o esencial de maneira que a pose, a vestimenta e as tonalidades usadas son consecuentes co obxectivo de dignificar o personaxe e outorgarlle a distinción social que lle corresponde. O rostro centra a nosa atención xa que é enfocado dende o ángulo superior esquerdo e queda no medio da penumbra circundante; Salgado reflicte con calidade os seus trazos fisionómicos: rostro alongado, fronte alta e pómulos lixeiramente caídos, pelo con carreiro ao medio, bigote amplo, pupilas cun toque de pincelada branca e mirada de certa seriedade melancólica. O xesto de Novoa é serio, adusto, e a súa postura corporal un tanto envarada e de certa sobriedade protocolaria. A cor é secundaria e só destacan pequenas pinceladas de carmín, o brillo prateado da medalla e o branco da camisa, que poñen o contrapunto ao negro da toga. A pincelada é curta, pouco matérica e apenas deixa trazas sobre o lenzo. O resultado final non está moi lonxe dos retratos destinados ás galerías de personaxes ilustres.

Tres anacos de bordo e parede dunha cunca de cerámica bracarense da Forma 4 imitación de terra sigillata Drag. 24/25, decorada "á rodiña". A unión do bordo coa parede está marcada por unha moldura biselada.

Varios anacos (tres) de bordo e asa dunha xerra de cerámica bracarense de corpo cilíndrico e bordo moldurado de pequena altura e gran diámetro de panza. Boca ancha de 10 cm de diámetro co bordo horizontal e labio moldurado resaltado no frente por tres finas ranuras. Porta un so asa de curto desenrolo con perfil acanalado e sección en cinta que remata sobre o bordo cun apéndice de botón.

Doa de cor verde con irisacións azuis decorada a base de costelas irregulares.

Doa de cor azul decorada con costelas irregulares.

Doa de cor verde decorada con sete incrustacións vítreas compostas por óculos de tons azul cobalto e branco.

Pequeno fragmento dunha plaquiña que presenta decoración realizada mediante un punzón representando motivos xeométricos e/ou vexetais similares aos identificados en algunhas tapas de cápsulas-selo e en terminais das correas de coiro, fixadas ao cinturón do soldado, que compoñen o chamado "mandilón" (en inglés "apron").

Argola cun vástago para suxección.

Folla pertencente a un machete ou coitelo de carnicería. Presenta un cubo para insertar un mango de madeira.

Punta de lanza triangular que conserva o arrinque do cubo para enmangala á correspondente asta de madeira. A súa folla é plana polas dúas caras.