Retrato do Padre Feijoo representado de tres cuartos, mirando cara o espectador, en actitude de escribir. A figura sitúase sobre un espazo neutro, vestindo hábito resolto como masa de cor oscura, fundida cun fondo no que non existe referencia espacial. Intento de caracterización psicolóxica no rostro, pero de resultado pouco notorio.

Representa o escudo da Orde do Císter, congregación de Castela. O escudo aparece rodeado por borde ornamental de motivos vexetais e o seu campo mediado por unha banda axedrezada en oblicuo, figurando a ámbolos dous lados respectivamente, flores de lis e os atributos papais da mitra e o báculo que serve á vez de eixo compositivo.

A escena distribúese en dous rexistros, figurando no superior o episodio da imposición da mitra ao bispo ourensán pola Virxe; esta aparece coroada por anxos que, situados sobre motivos vexetais, enmarcan a composición. As figuras, de canon curto, adáptanse en forzada postura á forma curva do Víctor, presentando movida actitude, acentuada por unhas roupaxes de evidente calidade nos pregamentos e coidado estudo dos detalles.

No rexistro inferior dúas figuras femininas alegóricas, descansando sobre cartelas, centran unha inscrición.

Composición escalonada e distribuída en dous grupos que arrancan dun mismo punto, separados por unha columna como referencia dun marco arquitectónico. O altorrelevo practícase en dous planos faltándolle a necesaria prespectiva. As figuras presentan carácter popular, con corpos de formas redondeadas e as cabezas dispostas frontalmente. Policromía estofada, deteriorada, con temas vexetais sobre as vestiduras e fondo de motivos dourados.

Mitra lisa executada con tecido de finas febras de ouro tendido, douradas e brilantes, dispostas sobre urdimbre de cáñamo; bordea a peza un sinxelo cordoncillo bícromo, con borlas na cúspide e ínfulas rematadas por flocos.

Taboleiro de madeira de nogueira con decoración plateresca que puido pertencer ao desaparecido coro de santo Estevo de Rivas de Sil, realizado a mediados do século XVI. Decórase a peza cunha talla en baixorrelevo con motivos de estirpe plateresca dispostos en perfecta simetría; dun motivo gallonado, que asemella un floreiro, parten uns vástagos con acantos estilizados e terminacións curvadas a modo de roleos, rematados en flores que evocan ás dos cardos conformando un elegante follaxe. Enmarca a táboa unha sinxela moldura, perdida case por completo no seu lado esquerdo.

Anverso de bolsa de corporais con cadro central, representando a Santo Domingo de Guzmán, cos atributos da azucena, o libro, o pano branco e a estrela sobre a súa fronte, realizado co minucioso debuxo a plumilla e aplicación de cores. Enmarca a imaxe unha relevada labor de bordado que consegue altorrelevo, semellando a arte da ourivería, practicada a base de canutillos de fíos metálicos de prata e ouro, que compoñen rosetas salpicadas con abelorios, recubrindo toda a súa superficie.

Mitra lisa realizada con tecido de liño; ínfulas rematadas por sinxelo floco de cordoncillo granate.

Representa unha cabeza de fauno provista de cornos a modo de roleos; o rostro aparece barbado, cos ollos escavados e deformados por un xesto que se traduce en múltiples engurras, de acadada expresividade.

Misericordia con rostro de muller, cuberta mediante toca. Suave modelado que se traduce nunha serea expresión.