A morfoloxía xeral da peza é apuntada, triangular, con sección biconvexa aplanada e grosor abatido. Os bordos son converxentes e cóncavo-convexos, e a base é de lingüeta, cóncava con trucadura. O retoque é de amplitude marxinal, cunha posición bifacial, unha delineación denticulada simple e un modo escamento, marxinal e continuo. Índices: IL. 1,82 (media); ILB. 7 (curta); IE. 7,6 (pouco grosa).

A morfoloxía xeral da peza é apuntada, triangular, con sección disimétrica e espesura alteada. Os bordos son converxentes e cóncavo-convexos, e a base é de lingüeta, cóncava e presenta un truncamento. O retoque é de amplitude profunda, posición bifacial, delineación continua e modo plano continuo. Índices: IL. 2,19 (longa), ILB. 4,75 (corta), IE. 3,25 (grosa). Presenta dúas seccións que probablemente sexan postdeposicionais.

A morfoloxía xeral da peza é apuntada e lonxínea. Os bordos son converxentes e convexos, a base triangular de extremos rectilíneos e a sección é biconvexa, aplanada.

O retoque é de amplitude fonda, posición bifacial, modo plano, escamento e cubrinte no anverso e invasor no reverso; no caso da delineación, esta é denticulada simple. Índices: IL: 2,72 (longa); ILB: 5 (curta); IE: 4,4 (media).

A morfoloxía xeral da peza é apuntada, triangular. Os bordos son converxentes e rectilíneos, a base de lingüeta, cóncava, truncada, e a sección triángulo-convexa. Retoque de amplitude fonda, posición bifacial, delineación denticulada simple e modo escamento, cubrinte no anverso e invasor no reverso. Índices: IL. 2,15; ILB. 5,6; IE. 6,5.

Fragmento de folla laminar medial truncada nos seus extremos e con ausencia de córtex. A morfoloxía xeral ten sección triangular e perfil convexo, contando con aresta/crista central parella aos fíos. As fracturas con características pouco diagnósticas tanto nos extremos distal e proximal como nos gumes laterais.

Fragmento de folla laminar medial truncada nos seus extremos e con ausencia de córtex. A morfoloxía xeral é trapezoidal, con sección triangular e perfil convexo, contando con aresta/crista central asimétrica con respecto aos fíos laterais. As fracturas con características pouco diagnósticas tanto no extremo estreito como nos gumes laterais.

Punta de base triangular con aletas, con plano fondo, bifacial e total. Lados rectilíneos tanto no corpo como na base. Bordos converxentes, recto-cóncavos; base lingüeta, convexa (moi denticulada), sección disimétrica. Índices: IL. 1,55 (media), ILB. 4,25 (corta), IE. 4,50 (media). Retoque de amplitude profunda, posición bifacial, delineación denticulada simple, modo simple, plano e cubrinte.

Fragmento de lámina de sección trapezoidal e perfil recto-convexo. Non presenta bulbo pero si dos restos das ondas de percusión da zona bulbar. Na cara dorsal presenta dúas nervaduras paralelas que se unen no extremo distal da peza, e na cara ventral presenta ondas de percusión pouco destacadas. As fracturas son proximais e as alteracións que se observan en ámbolos dous gumes das as caras ventral e dorsal son de microlascados concoidais. Por último a superficie xeral é lisa de cor cincenta con motas brancas e brillo sedoso.

A peza conservase completa salvo por dúas escoriacións na zona activa dunha das caras e no fío. A morfoloxía xeral da peza é de tendencia trapezoidal, con sección lateral rectangular, e cara convexa e irregular. Os lados do machado son semirectos, con arestas converxentes curvas, inda que ambas sexan lixeiramente asimétricas. No caso da zona activa e o fío a forma é de tendencia convexa-simétrica. Na vista lateral do lado proximal advírtese que este está truncado, sendo recto na vista frontal. Entre a zona distal e a medial presenta un levantamento concoidal orientado transversalmente ao eixo da peza, que podería ser consecuencia dun impacto por uso ou debido ás condicións de conservación e/ou manipulacións postdeposicionais. Na cara oposta é onde se detecta un maior aplanamento. Nesta mesma cara presenta alteracións na pátina de envellecemento, con falta de material que xunto coas mencionadas escoriacións leva a falar dun patente desgaste. A superficie é opaca, e está puída integramente salvo nos casos citados, amosando un tenue brillo, xunto cunha textura fibrosa con cores de tonalidades escuras (azuis, cincentas e marróns). Índices: IL. 1,60, IA. 1,03, IE. 0,56. Machado tipo II.

A peza non conservou a parte do extremo proximal, polo que as súas características xerais só se poden describir parcialmente. A morfoloxía xeral da peza é de tendencia trapezoidal, con seccións laterais elipsoides, e cara parcialmente recta, irregular e con rebaixes laterais convexos moi pronunciados. Os lados do machado son lixeiramente convexos, con arestas converxentes asimétricas. No caso da zona activa e o fío a forma é convexa-simétrica, inda que ambas sexan lixeiramente asimétricas. Na zona proximal presenta un levantamento concoidal orientado de maneira paralela ao eixo da peza, que podería ser parte da preparación para o enmangue desta, coincidindo co maior aplanamento desta mesma cara. As alteracións que presenta son unha pátina de envellecemento e unhas fisuras no gume que nos leva a falar dun corte cun patente desgaste. A superficie é opaca, e está puída integramente, amosando un brillo sedoso, xunto cunha textura fibrosa e veada con cores de tonalidades diversas (granates, salmón, cincento e branca).